Verslagen door verslagen:
koersen verlagen met verslagen die angst aanjagen

Plus Ultra | Kruispunt effecten- en strafrecht | 8 juni 2026

Vrijdagmiddag 5 juni 2026 op de Nederlandse beurs: uit het niets keldert een Nederlandse betalingsverwerker met bijna 10%. Verbazing op een beleggersforum: “Wat gaan die [Amerikanen] straks doen?” Antwoord: “Moeilijk te zeggen”. Deze instorting zou het gevolg zijn van een Amerikaans financieel onderzoeksverslag met reactie van het getroffen bedrijf, maar het verslag is in Nederland niet te zien. Een vernietigend verslag dat niet te zien is: Nederlandse taferelen. Er zijn ergere voorbeelden dan een val van 10%, maar naar verluidt heeft het bedrijfsaandeel dit jaar al 40% verloren. Dus er is meer gaande dan slechts één verslag. Dit geval toont de kracht van Amerikaanse financiële onderzoeksverslagen die soms lijken op schoten van op de beurs schuilende scherpschutters.

Deze scherpschutters, meestal een hefboomfonds en gelieerd financieel onderzoeksbureau, kunnen het doelwit direct doen overlijden, lijden of later doen overlijden aan de verwondingen. Hun vizier met geluidsdemper richten zij op de slagader van het beursgenoteerde bedrijf: de aandelenkoers. Die moet kelderen. Drastisch. Hiervoor gebruiken zij de dubbele loop van publicatie en handel. Eerst (onder)zoeken zij hun doelwitten (coördinaten, windkracht, afstand, tijdstippen, enzovoorts), zoals bedrijven met veel particuliere beleggers. Vervolgens maken zij de munitie gereed door vóór de aanval onopgemerkt voorbereidingen te treffen met opties en aandelen. Nadat zij de nodige opties en aandelen bezitten, schieten zij de eerste kogel: een negatief verslag of sociale mediabericht over het bedrijf met verwijzing naar het verslag. Daarna volgt de tweede kogel: de opties- en aandelentransacties. Die slaan in als een bom: de aandelenkoers keldert. De optie- en aandelentransacties doen hun werk en genereren enorme winsten. Doel getroffen. Onopgemerkt verlaten de scherpschutters hun schuilplaats, verdwijnen in de menigte, lopen bij het station van Walstraat de trap af en nemen de metro richting Breukelen. Fonds en bureau kijken elkaar met militaire discipline een microseconde strak en stil aan en nemen vervolgens een slok uit hun glas ranja. Speciaal uit Nederland overgebracht: Ranja van Anja.

Een voorbeeld van overlijden is het bedrijf waarvan na publicatie van een vernietigend verslag de aandelenkoers in één dag meer dan 50% kelderde. Een groot deel van de marktwaarde in één klap weg. Doel getroffen. Fonds en bureau kijken elkaar strak aan terwijl zij tegelijkertijd een slok ranja nemen. Blijkt dat het verslag gedetailleerd, onderbouwd en nauwkeurig is. De vlijmscherpe conclusie: oplichting. Dwars door merg en been. Beleggers en banken lopen bezorgd weg. Het bedrijf bloedt ondertussen overvloedig. Het Amerikaanse Openbaar Ministerie (“O.M.”) erbij en u weet de rest al. Het strafrechtelijk onderzoek bevestigt de conclusie. Het van bloedverlies wankelend bedrijf probeert zwaargewond nog rechterlijke bescherming tegen schuldeisers te vinden, maar het is al te laat. Binnen enkele maanden blaast het zijn laatste adem uit in het onvermijdelijke faillissement.

Dat scherpschutters bedrijven kunnen doen lijden aan complicaties of verwondingen, was eind april 2026 te zien. In een verslag stond dat een Zwitsers fonds van USD 8,6 miljard stelstelmatig te hoge waarderingen had gegeven aan circa 40% van de beleggingen. Hoewel het de beschuldigingen ontkende en deze misleidend en lasterlijk noemde, was de schade al verricht. Bestuurders erkenden dat het pijn had gedaan. Opnameverzoeken waren al langer aan het toenemen, maar na het verslag nog meer. Op 3 juni 2026 kelderde de koers maar liefst 18%. Terwijl de beleggers naar de uitgang rennen, sluit het fonds de hekken door opnamelimieten af te dwingen. Zal het uiteindelijk overlijden aan de verwondingen of herstellen? U mag het zeggen.

Het kan ook komisch uitpakken met de schuilende scherpschutters. Na een overdreven dramatisch onderzoeksverslag over de bedrijven van een miljardair volgt een nog kritischere en uiterst gedetailleerde reactie van 413 pagina’s. Wie gaat als onafhankelijke derde dat doorlezen?

Schuilende scherpschutters kunnen ook uit hun schuilplaats worden gerookt. Op 11 juli 2018 merkt de beheerder van een beursgenoteerd landbouwvastgoedfonds, een boer, rond 12 uur ’s middags dat de koers plotseling was gekelderd, 39%. USD 115 miljoen in marktwaarde “gewo’n verdwen’n”. Blijkt dat iemand die ochtend vóór het openen van de beurs onder een pseudoniem op een bepaalde beleggingswebsite fnuikende beschuldigingen had gepubliceerd, zoals “aanzienlijk faillissementsrisico” en “niet in te investeren”. Blijkt dat deze die ochtend een verkoopgolf hadden veroorzaakt die mogelijk was verergerd door algoritmische handel die automatisch de verkoopgolf verwerkte als reden om ook te verkopen. Dus geautomatiseerd k(n)uddegedrag van de machines bovenop het k(n)uddegedrag van de overige beleggers deed de sneeuwbal van de beursberg rollen.

De boer was er natuurlijk “a’s de kipp’n bie”. Hij onderzoekt en ontdekt wat er is gebeurd. “Potsemedimm’n”, dacht hij waarschijnlijk toen hij ontdekte dat hier een fonds achter zat. Hij gooit zijn hooivork in de grond, stapt op de “trekker” en zet de klopjacht in. Hij neemt contact op met een professor die naast advocaat onder meer ook forensisch accountant is. Deze had voor het eerst wetenschappelijk aangetoond hoe tussen 2010 en 2017 fondsen en gelieerde onderzoekers als scherpschutters met hun internetberichten in combinatie met effecten- en optiehandel winst maakten ten koste van hun doelwitten. De fondsen vonden dit uiteraard niet zo leuk. De toezichthouder vond de bevindingen echter wel interessant. Het O.M. ook.

De boer vraagt de professor of hij dit kan uitleggen aan zijn advocaten. Hij stelt vervolgens een civiele vordering in, ontdekt wie precies zijn fonds had aangevallen en wat die aanvallers, een hefboomfonds en gelieerd onderzoeksbureau onder anderen, allemaal hadden gedaan en verdiend. Na uitgebreide procesvoering schikken zij. In het kader daarvan heeft de aanvaller die het bericht had geplaatst de schade, en nog meer, vergoed en openbaar met verontschuldigingen erkend dat zijn publicaties vals waren, omdat hij niets wist van het fonds alvorens hij de fnuikende beschuldigingen had geuit. De boer rijdt rustig te paard door zijn maisveld in het licht van de prachtige zonsondergang.

Of wat dacht u van de schuilende scherpschutter die ook priester is. Deze fondsbeheerder deed ongegronde uitingen over een bedrijf op zijn eigen website, een belegginswebsite en tijdens een radio-interview om de aandelenkoers naar beneden te halen. Hij krijgt vanwege zijn valse verklaringen van de toezichthouder een boete, ontnemingsmaatregel en een sanctie waardoor hij 5 jaren niet als beleggingsadviseur of fondsbeheerder mag werken. Zijn verweer bij de rechter is onder meer dat hij vrijheid van meningsuiting heeft en de verklaringen niet belangrijk waren in effectenrechtelijke zin. Een verklaring of verzwijging is belangrijk, als die de belegger in zijn besluitvorming kan doen beslissen om al dan niet te beleggen. Hij corrigeert zijn verklaringen niet en neemt die niet terug. Sterker nog, de priester was ter zitting (hopelijk niet in zijn preken) resoluut dat hij nooit spijt had van de dingen die hij had gedaan. Hij wordt zowel door de feiten- als appèlrechter uiteindelijk op 3 januari 2023 in het ongelijk gesteld. Hij verzoekt de appèlrechter in maart 2023 om herziening. Tevergeefs. Hij verzoekt de cassatierechter of hij een cassatieberoep mag instellen. Tevergeefs. De uitspraak van de appèlrechter staat.

Scherpschutterij kan ten slotte ook strafbare marktmanipulatie zijn. Daar kwam een fondsbeheerder op 2 juni 2026 achter nadat hij schuldig was bevonden aan jarenlange marktmanipulatie waarmee hij meer dan USD 21 miljoen had verdiend. Deze effectenanalist en -handelaar was geregeld te gast op de gevestigde, reguliere financiële nieuwszenders om effecten, beursgenoteerde bedrijven en beleggingen te bespreken. Hij was bekend van televisie en had zijn eigen fonds, onderzoeksbureau en website, plus veel volgers op sociale media. Hij kon dus aandelenkoersen beïnvloeden.

Hij profiteerde bewust van zijn vermogen om aandelenkoersen te beïnvloeden door de markt te manipuleren en snel veel en makkelijk geld te verdienen. Hij had volgens het O.M. aldus het door beleggers in hem gestelde vertrouwen geschonden voor eigen gewin. Hij had valse en misleidende verklaringen geuit in openbare onderzoeksverslagen over beursgenoteerde bedrijven en sociale mediaberichten met verwijzingen naar die verslagen. Zijn verklaringen waren beleggingsaanbevelingen en waren gericht op aandelen die in trek waren bij particuliere beleggers.

Hij beweerde bijvoorbeeld dat de markt de door hem aangewezen aandelen onterecht een te hoge of te lage prijs had gegeven. Vervolgens gaf hij zijn “richtprijs”, de koers die hij had berekend voor en gaf aan het aandeel. Dat klonk ongeveer zo: “$ 165 is veel te veel voor het aandeel van PRUTS Ultra — niet Plus Ultra — want die hebben geen enkele plus maar zitten dik in de min. Onze richtprijs is daarom $ 140”.

Hij profiteerde bewust van zijn vermogen om aandelenkoersen te beïnvloeden door de markt te manipuleren en snel veel en makkelijk geld te verdienen. Hij had volgens het O.M. aldus het door beleggers in hem gestelde vertrouwen geschonden voor eigen gewin. Hij had valse en misleidende verklaringen geuit in openbare onderzoeksverslagen over beursgenoteerde bedrijven en sociale mediaberichten met verwijzingen naar die verslagen. Zijn verklaringen waren beleggingsaanbevelingen en waren gericht op aandelen die in trek waren bij particuliere beleggers.

Meer in het algemeen kunnen dit soort sociale mediaberichten ook vaak veel sensationeler klinken met, letterlijk, toeters en bellen, hoofdletters en uitroeptekens voor aangedikte, overdreven of dramatische uitingen over oplichting en faillissement. Het doel hiervan is om een zo heftig mogelijke invloed te hebben en een zo hevig mogelijke reactie van de aandelenmarkt te krijgen. Dus dat de belegger “Verkopen, nu!” schreeuwt en de andere in allerijl en paniek verkopend achteraf vraagt “Waarom eigenlijk?”

In zijn aanbevelingen zei hij ook vaak expliciet of impliciet wat zijn handelspositie was. Hierdoor deed hij het valselijk lijken alsof zijn eigen financiële belangen strookten met zijn aanbevelingen die hij in het openbaar deed. De aanbevelingen waren soms geschreven door hem zelf soms door anderen. De aanbevelingen hadden vaak dramatische koppen en aangedikte, overdreven taalgebruik om een zo heftig mogelijke reactie op te wekken op de effectenmarkt.

Vóór publicatie van zijn aanbevelingen stelde hij zijn optie- en aandelenhandelsstrategie vast voor de aandelen van de bedrijven die het onderwerp daarvan waren. Zijn optie- en aandelenhandel stelde hij vast en stemde hij af op basis van zijn voorkennis en macht waarmee hij het tijdstip van de door hem veroorzaakte koersbeweging kon bepalen. Kort na publicatie daarvan voltooide hij de transacties. (De details van zijn optie- en aandelenhandel vallen buiten het bestek van deze nieuwsbrief en kunt u apart aanvragen.)

Aldus wist hij uiteindelijk USD 21 miljoen winst, wederrechtelijk voordeel, te maken met de koersbewegingen die hij daarmee veroorzaakte. Hij nam zowel de posities uit zijn aanbevelingen in als de tegenovergestelde posities, hoewel hij hier niet eerlijk over was in het openbaar, ook niet toen de nieuwszenders hem hier vóór de uitzending naar vroegen.

Om zijn aanbevelingen zo geloofwaardig mogelijk te doen lijken zei hij ook valselijk dat hij onafhankelijk was en geen belangenverstrengelingen had. Maar vóór publicatie liet hij geregeld ook andere beleggers en fondsen hierover weten. Zij konden dan hun handel hierop afstemmen en tegen betaling delen in de winsten. Zij konden ook hun aanbevelingen door hem laten publiceren alsof die van hem kwamen, hun handel hierop afstemmen en tegen betaling delen in de winsten. Bewust van zijn marktinvloed, vroeg hij hen ook bijvoorbeeld welk bedrijf hij voor hen moest “verwoesten”.

Deze onderzoeksverslagen en publicaties van hefboomfondsen zijn zowel geliefd als gehaat. Voorstanders zeggen dat die onder meer oplichting, wanbeleid, onregelmatigheden, te hoge koersen en dubieuze praktijken aan de kaak stellen en daarmee de markt schoonmaken. Tegenstanders, zoals de aangevallen bedrijven, zeggen dat fondsen geruchten en leugens verspreiden om snel winst te maken. Ook in de jurisprudentie zijn zij omschreven als baatzuchtige verkopers die roddels verkopen voor eigen gewin. Uit de bestuurs-, civiel- en strafrechtelijke zaken blijkt dat beiden gelijk hebben.

De eerlijke publicaties zijn gedetailleerd, uitgebreid onderbouwd, feitelijk en dus “droog” of “saai” voor de gemiddelde lezer. Het is immers forensisch onderzoek met veel financiële en ook juridische stukken. De oneerlijke publicaties zijn vaak sensationeel zonder veel details of onderbouwing. Die lezen makkelijk en wekken makkelijk emoties op. En dat is soms alles wat nodig is om een belegger snel te doen drukken op de telefoonknop van verkopen. Beleggers gaan na ernstige beschuldigingen immers niet per se wachten op de uitkomst van drie rondes lang haarkloverij bij de feiten-, appèl- en cassatierechter, zo er überhaupt al een bruikbaar resultaat uit komt.

Er zijn meerdere Amerikaanse strafrechtelijke onderzoeken gedaan naar dit soort fondsen en publicaties, maar de meeste hebben niet geleid tot vervolging. Optreden door de Nederlandse autoriteiten, zelfs al zouden die willen maar dat is meestal niet het geval, is zowel onbekend als onwaarschijnlijk. De Europese wet over marktmanipulatie lijkt vanwege de bewoording gevoelig voor een langdurige semantische discussie. De bewoording is het resultaat van de vertaling.

Europese vertalingen kunnen ongelukkig zijn. Zo is met verbazing “materialiteit” te lezen in de Nederlandse vertaling van de Europese wet inzake financiële stukken. In het Europees mededingingsrecht is ‘onderneming’ in het Engels vertaald met ‘begrafenisondernemer’, ‘undertaking’, want ‘onder’ is ‘under’ en ‘neming’ is ‘taking’, toch? Recent is onder de naar het Nederlands vertaalde naam “Euro N.V.” een voorstel gedaan voor een Europese B.V. De door Nederlandse notarissen opgegeven reden voor felle verwerping daarvan is “Amerikanisering” — ongetwijfeld is een niet opgegeven reden het mislopen van inkomsten — maar het is niet meer dan een onjuiste vertaling.

Schuilende scherpschutters op de beurs, taalproblemen in de wet, kortom, voorlopig nog volop gelegenheid voor rendement onder het genot van een glaasje ranja.

Voor alles over Amerikaanse beurzen, beurshandel, buitenbeurshandel, flitshandel, toezichthouders, algoritmische effectenhandel, Wet effectenhandel en nadere regelgeving, oplichtingsverbod, marktinstortingen en nog veel meer, zie het boek Duistere handelsplatforms en het recht van Amerika: toezichthouders, rechters, institutionele en particuliere beleggers, optimale uitvoering. Klik hier om het boek te bestellen.

Veel dank voor uw bezoek. Bij Plus Ultra hechten wij veel waarde aan de kwaliteit van juridische vertalingen. Wij waarderen onze cliënten ten zeerste en delen graag onze juridische en vertaalkundige vakkennis met u. Veel dank voor de donaties en voor het delen van Plus Ultra met anderen voor wie dit nuttig kan zijn. Het is door uw steun dat Plus Ultra gratis een bijdrage kan leveren aan onze geliefde mensen met waardevolle meertalige hulp en juridische en taalkundige artikelen en ook nuttige toeristische informatie en beelden. Nogmaals hartelijk dank voor uw steun en wij hopen u snel weer te zien.

U zult zien dat onze naam, ideeën en publicaties worden gekopieerd of iets soortgelijks wordt gemaakt of geprobeerd. Plus Ultra herkent u aan de inhoud.

© Plus Ultra Juridische Vertalingen & Uitgeverij. Alle rechten voorbehouden.