Plus Ultra | Effecten- en strafrecht | 1 juni 2026

Wat heeft een salonhouder te maken met handel met voorkennis en topadvocaten? Informatie als lucratieve handelswaar is het honend antwoord. Hij was een schakel in een netwerk dat meer dan 10 jaren handelde met voorkennis en tientallen miljoenen maakte. Daarvan worden nu 30 verdachten vervolgd. De in de tenlastelegging van 6 mei 2026 genoemde slachtoffers zijn advocatenkantoren en een investeringsbank, deskundigen op het gebied van fusies en overnames. Topadvocaten en -bankiers delen niet meer een kantoor met de verdachten als collega’s maar de rechtszaal om verklaringen af te leggen over de verdachten als getuigen. Het strafrechtelijk onderzoek loopt nog. Een Amerikaanse megazaak.

De verdachten worden beschuldigd van wederrechtelijke toe-eigening en gebruik van informatie van 1 gespecialiseerde investeringsbank en 6 Amerikaanse topadvocatenkantoren. De “top” betekent de 1%. Het ging om geheime, koersgevoelige informatie over bijna 30 fusie- en overnametransacties van beursgenoteerde bedrijven in Amerika en het buitenland, inclusief de grootste transacties van het afgelopen decennium.

“The most valuable commodity I know of is information. Wouldn’t you agree?”

“Wall Street” (1987, Oliver Stone)

Met hun salarissen bij de topkantoren hadden zij het geld niet broodnodig, dus waarom deden zij het? Waarom doen degenen die het geld wel broodnodig hebben het niet, eigenlijk? U mag het zeggen.

Vanwege het vertrouwen dat cliënten in deze specialisten stellen is het voor hen van het grootste belang dat dit soort informatie niet wordt gestolen. De hoofdverdachten zouden dat vertrouwen hebben geschonden. Het is begrijpelijk dat voor de slachtoffers en hun cliënten het van het grootste belang is dat dit delict wordt vervolgd. Geen excuses, geen onzin, geen gedogen.

De 2 hoofdverdachten kregen voor hun werk als advocaten van de kantoren toegang tot de interne netwerken en vertrouwelijke informatie over opkomende fusies en overnames waaraan zij werkten. Zij verschaften zich echter wederrechtelijk ook toegang tot de op de kantoren aanwezige geheime informatie over fusies en overnames waaraan zij niet werkten, zelfs toen zij met verlof waren. Vandaar dat zij worden beschuldigd van wederrechtelijke toe-eigening.

Deze koersgevoelige informatie die niet openbaar was, verkochten de verdachten aan derden. Zij en hun medeplegers wierven ook andere advocaten en werknemers die toegang hadden tot informatie over fusies en overnames van beursgenoteerde bedrijven. Dezen werkten als geheime informatiebronnen in ruil voor honderden duizenden dollars. Ook solliciteerden de verdachten bijvoorbeeld bij advocatenkantoren met een fusie- en overnamepraktijk en andere werkgevers die toegang hadden tot informatie over fusies en overnames van beursgenoteerde bedrijven.

De 2 hoofdverdachten zouden ook deze geheime koersgevoelige informatie hebben doorgegeven aan een netwerk van effectenhandelaars en tussenpersonen die zij ook hadden geworven voor hun netwerk. Die tussenpersonen zouden de geheime informatie weer hebben doorgegeven aan andere effectenhandelaars en ontvangers ter verhulling van de verbanden tussen de effectenhandelaars en de bronnen. Terwijl zij beschikten over die informatie, handelden de handelaars in effecten voor eigen rekening en voor rekening van de verdachten. Zij hadden met de verdachten afgesproken om hen en anderen een deel van de winsten te geven die zij daaruit haalden. Veel handelaars verkochten de geheime informatie zelf ook door aan andere handelaars in ruil voor een deel van de winsten die dezen daarmee zouden genereren. De twee hoofdverdachten zouden volgens deze afspraak ook delen in de winsten. Aldus handelden handelaars in binnen- en buitenland met voorkennis van bijna 30 fusie- en overnametransacties.

Wegwerptelefoons, codetaal (“rabbi”, “synagoge” en woorden uit die taal), ontmoetingen van aangezicht tot aangezicht waarbij de verdachten al hun elektronische toestellen uitzetten en elders zetten alvorens zij met elkaar spraken, versleutelde communicatiemiddelen, noem maar op: het kon allemaal niet baten. Zij stonden glashelder in het zicht van de autoriteiten. De 2 tenlasteleggingen zijn in totaal 122 pagina’s lang en uiterst gedetailleerd met een lijst van de slachtoffers, bedrijven waarvan de aandelen werden verhandeld met voorkennis, inclusief berichten, codetaal, tijdstippen, enzovoorts. Door een deskundige op het gebied van gegevensonderzoek is goed uitgelegd hoe de toezichthouders en het O.M. tegenwoordig gegevensonderzoek gebruiken ter opsporing en vervolging van handel met voorkennis. Denk aan gegevens die zij kunnen achterhalen over het moment dat verdachten bijeenzijn, hun apparaten uit- en inschakelen, verbanden tussen betrokkenen, enzovoorts.

De verdachten zouden hebben gehandeld op beleggingsrekeningen die op naam stonden van anderen en brievenbusfirma’s zowel in binnen- als buitenland en zouden anderen hebben geworven om te handelen namens medeverdachten. Daarmee trachtten zij uit het zicht te blijven van de Amerikaanse toezichthouders en het O.M. De geldstromen van het wederrechtelijk voordeel en de betalingen voor de geheime informatie, door verdachten soms “leningen” of “zakelijke betalingen” genoemd, verliepen onder meer via tussenpersonen en brievenbusfirma’s in onder meer belastingparadijzen.

Omdat dus veel geld heen en weer de wereld over ging via allerlei ingewikkelde internationale constructies en brievenbusfirma’s, enzovoorts (het waren immers advocaten), heeft het O.M. naast effectenrechtelijke oplichting ook witwassen ten laste gelegd. Omdat verdachten desgevraagd ook tegen de autoriteiten zouden hebben gelogen over deze aangelegenheden en andere daden van verhulling hadden verricht, worden in de tenlastelegging ook belemmering van het strafrechtelijk onderzoek en valse verklaringen aan opsporings- en vervolgingsinstanties ten laste gelegd. Het strafrechtelijk onderzoek loopt nog.

En de salonhouder? Wel, die wierf andere effectenhandelaars en handelde zelf ook met voorkennis. Van alle markten thuis, letterlijk: van kapsels tot aandelen, van fusies met haarverlenging tot fusies met bedrijven.

Op 18 november 2025 had hetzelfde parket een andere megazaak ingesteld tegen 8 verdachten uit een omvangrijk internationaal netwerk van handel met voorkennis. Zij zouden met hun handel met voorkennis in de aandelen van meer dan 10 bedrijven, tientallen miljoenen winst hebben gemaakt en witgewassen. Één leider is aangehouden in Amerika, een andere in Azië en de overigen zijn voortvluchtig.

De leiders van het netwerk waren actief van 2016 tot 2024. Volgens de tenlastelegging en getuigen die medewerking verlenen aan het O.M., wierven zij investeringsbankiers en andere ingewijden bij bedrijven die toegang hadden tot belangrijke geheime informatie over de financiën, fusies en overnames van beursgenoteerde bedrijven. Zij ontvingen die informatie van die ingewijden in ruil voor geld, onder andere. Vervolgens handelden zij op grond van die informatie. Zij wierven ook effectenhandelaars wereldwijd om ook zo te handelen.

De verdachten zouden volgens het O.M. geheime koersgevoelige informatie hebben gelekt aan nieuwsbedrijven en journalisten om te profiteren van de effectenhandel na publicatie van de informatie en de gevolgen hiervan. Veel van deze wederrechtelijke effectentransacties zouden in Amerika zijn verricht via een geautomatiseerde beurs.

Volgens het O.M. handelde het handelaarsnetwerk op grond van de geheime koersgevoelige informatie in ruil voor een percentage van het wederrechtelijk voordeel dat zij afstonden aan de netwerkleiders. Ook deden zij betalingen ter verhulling van de aard van het wederrechtelijk voordeel, zoals betalingen in contant geld of door derden, het gebruik van brievenbusfirma’s, nepleningen en -facturen.

De ten laste gelegde feiten omvatten naast effectenrechtelijke oplichting ook witwassen, omdat veel geld heen en weer de wereld over ging, met allerlei internationale transacties en brievenbusfirma’s, enzovoorts.

De verdachten hadden allerlei maatregelen genomen om te voorkomen dat zij zouden worden betrapt door de autoriteiten: wegwerptelefoons, codetaal, allerlei versleutelde communicatiemiddelen, ontmoetingen van aangezicht tot aangezicht, enzovoorts. Zij maakten vooral gebruik van versleutelde communicatie waarbij de berichten vanzelf verdwijnen, denkend dat die buiten het bereik van de autoriteiten waren. Het kon allemaal niet baten: zij waren allemaal binnen handbereik van de autoriteiten.

De tenlastelegging is 81 pagina’s lang en uiterst gedetailleerd met een lijst van onder meer 8 verdachten, 12 medeplegers, de slachtoffers en 15 bedrijven waarvan de aandelen werden verhandeld met voorkennis. Ook staat het vol met berichten, codetaal, tijdstippen, enzovoorts, inclusief de door de verdachten geuite termen “handel met voorkennis” en “aandelenkoopovereenkomst”, bijvoorbeeld, die relevant zijn voor opzet van de verdachten.

“[H]et briefje van: “Koop nu aandelen X want morgen komt er een overnamebod” ga je niet vinden”.

P. van Gerwen, Autoriteit Financiële Markten, 27 januari 2016

Merk op dat deze ingewijden in het buitenland transacties verrichtten op een geautomatiseerde beurs in Amerika. Ook ingewijden van de kring van 30 die vanuit het buitenland handelden op de beurzen in Amerika, zijn aldaar vervolgd. Idem dito voor de inwoner van Zwitserland die is vervolgd op 27 mei 2026. Hij zou in elk geval van oktober 2025 tot december 2025 op een voorspellingsmarkt met voorkennis circa USD 2.754.092 hebben gewed. Hij had zich wederrechtelijk toegang verschaft tot geheime informatie in een intern systeem van zijn werkgever waarop in rode letters stond “Vertrouwelijk”. Met dat “gokken” — hij gokte niet, want hij wist de uitkomst al voordat die openbaar werd gemaakt — heeft hij circa USD 1,2 miljoen binnengehaald, met daarbij een vervolging.

Als volgens een Nederlandse financiële krant beleggers blootstaan aan handel met voorkennis op voorspellingsmarkten — waar die handel wel wordt aangepakt — hoe veel te meer handel met voorkennis zal dan worden gedreven op de Nederlandse markt waar niets daaraan wordt gedaan? Na decennialang gedogen hebben de autoriteiten geen capaciteiten, vaardigheden, kennis of ervaring voor voorkoming, onderzoek of vervolging hiervan. Die decennialange achterstand is voor ingewijden rendabel. En dan nog niet eens gesproken over flitshandel. Zou u als oningewijde belegger de markt op willen? U mag het zeggen.

Voor alles over Amerikaanse beurzen, beurshandel, buitenbeurshandel, flitshandel, toezichthouders, algoritmische effectenhandel, Wet effectenhandel en nadere regelgeving, oplichtingsverbod, marktinstortingen en nog veel meer, zie het boek Duistere handelsplatforms en het recht van Amerika: toezichthouders, rechters, institutionele en particuliere beleggers, optimale uitvoering. Klik hier om het boek te bestellen.

Veel dank voor uw bezoek. Bij Plus Ultra hechten wij veel waarde aan de kwaliteit van juridische vertalingen. Wij waarderen onze cliënten ten zeerste en delen graag onze juridische en vertaalkundige vakkennis met u. Veel dank voor de donaties en voor het delen van Plus Ultra met anderen voor wie dit nuttig kan zijn. Het is door uw steun dat Plus Ultra gratis een bijdrage kan leveren aan onze geliefde mensen met waardevolle meertalige hulp en juridische en taalkundige artikelen en ook nuttige toeristische informatie en beelden. Nogmaals hartelijk dank voor uw steun en wij hopen u snel weer te zien.

U zult zien dat onze naam, ideeën en publicaties worden gekopieerd of iets soortgelijks wordt gemaakt of geprobeerd. Plus Ultra herkent u aan de inhoud.

© Plus Ultra Juridische Vertalingen & Uitgeverij. Alle rechten voorbehouden.